Hinder kan onrechtmatig zijn, ook als wél aan de normen wordt voldaan

Hinder kan onrechtmatig zijn, ook als wél aan de normen wordt voldaan

Bij het beoordelen van de vraag of iemand onvoldoende rekening heeft gehouden met een ander, is niet doorslaggevend of hij aan geldende regels heeft voldaan, en/maar kan wel worden gekeken naar normen/inzichten die nog niet bestonden ten tijde van de hinder.

Hinder is niet altijd onrechtmatig

De casus die aan deze uitspraak ten grondslag ligt, is als volgt. Een pluimveehouder in Groesbeek hinderde (de eigenaars van) recreatiewoningen in een recreatiepark. De hinder bestond voornamelijk uit geurhinder. Sinds 2011 is de pluimveehouderij legaal in bedrijf, nadat de ventilatie was aangepast. Daaraan voorafgaand was het bedrijf tussen 2002 en 2008 ook in bedrijf, destijds werden verschillen-de milieuvergunningen door de Raad van State vernietigd.

Het uitgangspunt van de wetgever in dit soort situaties is dat je in een samenleving rekening moet houden met elkaar. Dat betekent ook dat je soms iets van een ander moet dulden. Zo bepaalt artikel 5:37 BW dat je hinder mag veroorzaken, behalve als die hinder onrechtmatig is (in de zin van een onrechtmatige daad, artikel 6:162 BW).

Deze uitspraak van de Hoge Raad is van belang voor de vraag waar je de grens tussen aanvaardbare en en onrechtmatige hinder moet trekken.

Vergunning niet doorslaggevend

In zijn uitspraak Ludlage/Van Paradijs van 21 oktober 2005 (ECLI:NL:HR:2005:AT8823) bepaalde de Hoge Raad dat het beschikken over of juist het ontbreken van een publiekrechtelijk vereiste vergun-ning niet zonder meer bepalend voor het antwoord op de vraag of jegens een ander sprake is geweest van onrechtmatige hinder. In die zaak ging het om een vergunde (dus: legale) woninguitbreiding die jegens de buren onrechtmatige hinder opleverde (licht en uitzicht).

In deze zaak ging het om een pluimveehouder die níet over de juiste vergunning beschikte. De ge-meente hielp hem wel aan de nodige vergunningen, maar werden door de rechter vernietigd. Maar, dat is dus niet voldoende grond om te oordelen dat de veroorzaakte geurhinder onrechtmatig was.

En ook als de vergunningen wel stand hadden gehouden, was dus niet gezegd dat de veroorzaakte hinder door de buren moest worden geduld.

Geurnormen

In de uitspraak van het gerechtshof waarover de Hoge Raad moest oordelen, was mede op grond van een deskundigenrapport geconcludeerd dat de geurbelasting naar maatstaven van de Wet geurhinder veehouderij moest aangemerkt als “onaangenaam” tot “zeer onaangenaam” en de geurhinder zou overeenkomen met een “tamelijk slecht” tot “slecht” leefklimaat. Uitgaande van die kwalificaties is het niet onbegrijpelijk dat het hof oordeelde dat de hinder onrechtmatig was. Echter, volgens de pluim-veehouder konden die kwalificaties niet de doorslag geven, omdat de Wet geurhinder veehouderij voor 2007 (dus gedeeltelijk ten tijde van de exploitatie van de pluimveehouderij) nog niet in werking was. Volgens de Hoge Raad is dat echter niet doorslaggevend. De Hoge Raad acht het terecht dat het hof zijn conclusie dat de hinder onrechtmatig was, heeft gebaseerd op een rapport waarin het feitelijke geurniveau was berekend naar objectieve maatstaven volgens recente inzichten.

Tip

Al bij al is deze uitspraak een goed voorbeeld van het gegeven dat de bestuursrechtelijke wereld en de privaatrechtelijke wereld niet zonder elkaar kunnen en/maar dat het gegeven dat een activiteit be-stuursrechtelijk is toegestaan nog niet betekent dat ook privaatrechtelijk de lucht is geklaard.

De uitspraak vindt u hier.

 

Richard van Baalen

Auteur: Richard van Baalen

Email: rvbaalen@aens.nl
T.: 0317 – 425 300

Praktijkgebieden
Civiel- en bestuursrechtelijk agrarisch recht, onroerend goedrecht, algemeen bestuursrecht

Loopbaan
Richard studeerde in 2007 af aan de Universiteit Utrecht, waar hij de master Staats- en Bestuursrecht afrondde. Tijdens en kort na zijn studie was hij griffier bij de Centrale Raad van Beroep. In de twee jaren daarop volgend werkte hij bij een gemeente op de afdeling grondzaken, op het grensvlak tussen het bestuursrecht en het civielrecht. In 2010 trad Richard in dienst bij A&S Advocaten.

Persoonlijk
“Vaak zijn kwesties over Agrarisch recht of Onroerend goedrecht niet puur civiel- of bestuursrechtelijk van aard. De cliënt is er niet altijd mee geholpen om die aandachtsgebieden gescheiden te behandelen. Ik vind het mooi om cliënten een totaaloverzicht voor te kunnen houden. Dat werkt vaak verhelderend. In mijn vrije tijd lees ik graag, bijvoorbeeld over geschiedenis. Ook ben ik vaak te vinden in het bos en het buitengebied, soms op de chopper en soms op hardloopschoenen.”

Nevenactiviteiten

  • Lid Vereniging voor Agrarisch Recht (VAR);
  • Lid (aspirant) Vereniging van Onteigeningsadvocaten (VOA);
  • Lid Vereniging voor Onteigeningsrecht (VvOr);
  • Adviseur kenniswerkgroep Onteigening en Planschade (Nederlandse Vereniging van Makelaars)
  • Docent Academie voor Vastgoed / NVM SOM
  • Divers (kerkelijk) bestuurswerk.

Publicaties

  • Reactie op afwijzing van de voordracht tot vernietiging van ‘Beheersverordening Hellebeuk’ (Tijdschrift voor Omgevingsrecht, mei 2014)
  • De gebrekenregeling: invloed van de planologie – Het huur- en pachtrecht vergeleken (Tijdschrift voor Agrarisch Recht, april 2013)
  • Divers (zie ‘Blog en Nieuws’)