Verrekenen bij huwelijkse voorwaarden

Verrekenen bij huwelijkse voorwaarden

Een echtpaar besluit te scheiden en heeft huwelijkse voorwaarden niet nageleefd. Doordat zij het verrekenbeding tijdens het huwelijk niet zijn nagekomen zijn zij verplicht om bij het einde van het huwelijk alsnog te verrekenen één en ander volgens wettelijke bepalingen. De verplichting om bij einde van het huwelijk te verrekenen is bedoeld om de echtgenoot die geen kans heeft gehad het bespaarde inkomen te beleggen in eigen vermogen om zodoende zijn of haar vermogen te vergroten bij het einde van het huwelijk deze mogelijkheid alsnog krijgt. Er volgt een procedure welke eindigt bij de Hoge Raad.

Huwelijkse voorwaarden

Man en vrouw trouwen in 1971 met elkaar onder huwelijkse voorwaarden. De voorwaarden hielden onder meer in uitsluiting van elke gemeenschap van goederen, behalve inboedel, en de afspraak het netto bespaarde inkomen bij helfte te delen. Zij hebben tijdens het huwelijk aan dit periodiek verrekenbeding geen uitvoering gegeven. Nu zij gedurende het huwelijk dit niet hebben gedaan, moeten zij dit bij het einde van het huwelijk alsnog doen. Dit is in de wet bepaald. Het huwelijk wordt in december 2008 beëindigd en het aanwezige vermogen wordt geïnventariseerd.

Wat is het conflict?

Man en vrouw maken ruzie over het vaststellen van de gevolgen van het niet nagekomen verrekenbeding over verschillende goederen. Bij de Hoge Raad speelt alleen het geschil over de verdeling van de overwaarde in de woning, waarvan de vrouw eigenaar was sinds 1996. Voordat de vrouw eigenaar werd van deze laatst door hen bewoonde woning, woonden het paar eerder in drie andere woningen tijdens het huwelijk. Voor de financiering van de verschillende woningen zijn hypothecaire leningen aangegaan op naam van beiden. Verder zijn deze woningen gefinancierd met overwaarde als resultaat uit de verkoop van woningen. De man stelt zich op het standpunt dat de overwaarde van de laatste woning toekomt aan beiden, omdat deze overwaarde is ontstaan uit rente en aflossingen die hij heeft voldaan. Verder stelt hij dat er privé vermogen door hem is geïnvesteerd in deze woning. De vrouw is het hiermee niet eens. Bij de rechtbank krijgt de man het gelijk aan zijn kant, bij het gerechtshof de vrouw.

Wat zegt de Hoge Raad?

De vraag die bij de Hoge Raad ten slotte voorligt luidt: is voor de toepassing van het verrekenbeding relevant van wie het overgespaarde inkomen afkomstig is en in welk vermogen dat terecht komt?

Als partijen een verrekenbeding overeenkomen waarbij zij bespaard inkomen verdelen en dat nalaten, brengt een redelijke en billijke uitleg met zich mee dat bij het einde van het huwelijk de vermogensvermeerdering wordt gedeeld. Juist ook de vermogensvermeerdering die is ontstaan door belegging wordt in de verrekening betrokken. Hetzelfde geldt voor een belegging die gefinancierd is met geleend geld waarop is afgelost met inkomen dat voor verrekening in aanmerking zou zijn gekomen. De strekking van de wetsbepalingen om bij het einde van het huwelijk alsnog verplicht af te rekenen is bedoeld om een echtgenoot die niet de kans heeft gehad om de inkomsten die hem of haar bij verrekening tijdens het huwelijk zouden zijn toegekomen, in eigen vermogen te beleggen om daarmee zijn of haar vermogen te vermeerderen. Hierbij maakt het geen verschil met wiens overgespaarde inkomen en in wiens vermogen wordt geïnvesteerd.

Tip

Vele echtparen gehuwd onder huwelijkse voorwaarden verrekenen tegenwoordig, mede op advies van hun accountant. Echter, er zijn nog steeds echtparen die de gemaakte afspraken in de huwelijkse voorwaarden helaas niet nakomen. Als u besluit om met elkaar te trouwen onder huwelijkse voorwaarden, waarin u overeenkomt om het bespaarde inkomen jaarlijks te verrekenen, kom deze afspraak dan na. Het bespaart tijd, kosten en ergernis als het huwelijk onverhoeds door echtscheiding eindigt.

Wilma de Jongh

Auteur: Wilma de Jongh

E-mail: wdejongh@aens.nl

Praktijkgebieden
Personen- en familierecht, ondernemingsrecht. Met name (agrarische) personenvennootschappen. Geregistreerd mfn mediator voor de rechtbank, het gerechtshof te Arnhem.

Loopbaan

Wilma de Jongh studeerde aan de Landbouw Universiteit Wageningen (tegenwoordig Wageningen University). Na haar studie werkte zij tot 2004 als bedrijfsadviseur bij CBTB en later GLTO. Naast deze werkzaamheden volgde zij de studie Nederlands Recht aan de Universiteit Utrecht. Ook volgde zij een opleiding tot mediator bij het Centrum voor Conflicthantering (CvC). Sinds 2002 was Wilma als mediator betrokken bij ruim 150 mediations. Dat gebeurde zowel op eigen initiatief van partijen als op verwijzing. Sinds 2005 is Wilma als mediator en advocaat werkzaam bij A&S Advocaten.

Via A&S Advocaten bied ik juridische dienstverlening aan op het gebied van het Personen- en familierecht. Cliënten zijn meestal ondernemers, met een accent op agrarische ondernemers. Afhankelijk van de keuze van de cliënt treed ik op als advocaat of als mediator. Als advocaat sta ik met beide benen op de grond zonder te bakkeleien over peanuts. Als mediator begeleid ik cliënten in het conflict dat hen verdeeld houdt. In dat geval houden cliënten zelf de regie en hun verantwoordelijkheid voor hun problemen waarbij ik als mediator hen ondersteun in het vinden van oplossingen.

In juni 2015 rond ik de 3-jarige opleiding “Professionele Communicatie” bij Phoenix Utrecht af! Deze opleiding biedt mij een uitstekende verdieping als professional om het mens-zijn en professioneel handelen verder met elkaar te verbinden.

Persoonlijk
Ik ben geboren en getogen op een boerderij in de Betuwe waar mijn passie voor de natuur is ontstaan. Verder houd ik van hardlopen, fietsen, koken, fitness, korte stedenreisjes en moderne kunst.

Nevenactiviteiten
Gastdocent Universiteit Utrecht, faculteit Rechtsgeleerdheid, bachelorvak mediation. Periode 2004 en 2005

Publicaties

  • “Mediation en ouderschapsplan”, tijdschrift Familie- en Jeugdrecht, april 2005 te samen geschreven met prof. Dr. K. de Hoog, bijzonder hoogleraar gezinssociologie en gezinsbeleid, Wageningen Universiteit.
  • “Tussen partners”, gezamenlijke juridische keuzen tijdens scheiding gebaseerd op gezinsenquête te NIBUD voor de Nederlandse Gezinsraad (NGR), Den Haag